Bir sistem, adım adım insan rehberliğine veya gerçek zamanlı müdahaleye ihtiyaç duymadan görevlerini bağımsız olarak yerine getirip kararlar alabildiğinde otonom olarak tanımlanır. Bu, geniş bir yelpazede geçerlidir: bir sürücünün girdisi olmadan trafikte ilerleyen tam otonom bir araç, kendi programına göre bir evi haritalayıp temizleyen bir robot süpürge ve yalnızca üst düzey bir hedef verildikten sonra çok adımlı bir görevi planlayıp yürütebilen bir yapay zeka aracısı -çok farklı karmaşıklık ve risk seviyelerinde çalışsalar da- hepsi bir tür otonomi biçimidir.
Otonomi, hep ya da hiç şeklinde bir özellik değil, bir yelpazede var olur. Örneğin otonom araçlar genellikle hiç otomasyon olmamasından her sürüş koşulunda tam otonomiye kadar altı seviyede sınıflandırılır ve günümüzde üretimde kullanılan çoğu yapay zeka aracısı bu yelpazenin ortalarında bir yerde durur: tanımlanmış sınırlar içinde bağımsız hareket edebilir, ama tasarlanmadıkları bir durumla karşılaştıklarında kontrolü yine bir insana devretmek üzere tasarlanırlar.
